Oorsprong - Blèrconcours

op .

De oorsprong
Eind oktober 1980 zitten Jan Keijzers en Sander den Boer (allebei deel uitmakend van het jeugdbestuur van s.v. Veerse Boys) op een zaterdagmiddag na de jeugdwedstrijden een pilsje te drinken in de Veerse Boys kantine. Jan vertelt Sander, die sinds enkele weken voorzitter is van de pas opgerichte C.O.R., dat hij een leuk carnavalsliedje heeft geschreven en hij vraagt of de C.O.R. niet zou willen meewerken om daar een plaatje van te laten maken. De titel van het liedje is “Wa ies ‘r aon de haand mee die twee haanden?”. Jan laat de tekst zien en zingt die ook meteen voor.
Jan had ook al aan Gerrit Koopmans gevraagd om een liedje voor de B-kant in te zingen. Dat zou “Als de herfstblaadjes vallen” worden.
Sander is enthousiast en brengt het voorstel in in de eerstvolgende C.O.R. vergadering. De C.O.R. vindt het een prachtig idee om in het eerste jaar van haar bestaan meteen een carnavalslied uit te brengen. Na enig speurwerk wordt in Waalwijk een kleine studio gevonden waar beide liedjes kunnen worden opgenomen. Harmonie “De Eendracht” / “t Veers Kapelleke” en “The Crazy Frogs” worden bereid gevonden om het instrumentele gedeelte voor hun rekening te nemen en zo kan het gebeuren dat in december 1980 in de studio van Lats Varga de eerste Veerse carnavalskraker wordt opgenomen. Het plaatje wordt in een oplage van 250 stuks geperst en huis aan huis verkocht.

Het eerste Blèrconcoers
De C.O.R. wil er graag een traditie van maken dat er jaarlijks een Veerse carnavalskraker in het Faantenlaand uitgebracht wordt en neemt het initiatief voor een carnavalsliedjes songfestival. De naam daarvoor wordt “Blèrkonkoers”.
In september 1981 worden carnavalsverenigingen, koren en muziekgezelschappen via alle regionale bladen opgeroepen zich aan te melden voor het eerste Blèrkonkoers op vrijdag 6 november 1981. Om de organisatie daarvan voor te bereiden bezoekt een organisatie van de C.O.R. het Grand Gala du Pee in Dongen, waar dat jaar uit maar liefst 22 liedjes het Dongens carnavalslied wordt gekozen.

Helaas valt het aantal aanmeldingen voor het eerste Blèrconcoers tegen en als enkele deelnemers zich dan ook nog eens terugtrekken, besluit de C.O.R. de geplande avond op 6 november af te gelasten. In overleg met de twee overblijvende inschrijvingen wordt echter besloten om het Blèrkonkoers in afgeslankte vorm toch door te laten gaan. En zo kon het gebeuren dat “t Veers Kapelleke” en het Faantenkoor (r.k. Jongerenkoor) op zondagmiddag 13 december 1981 in zaal “De Sportvriend” hun liedje twee keer ten gehore brachten voor een driekoppige jury onder voorzitterschap van Piet van Eck. Met 291 punten werd het Faantenkoor met “De eerste Faantse Symphonie” de eerste winnaar van het Blèrkonkoers.
Een week later werden beide liedjes op de plaat gezet in de Stone Sound Studio in Roosendaal en de plaat werd op zaterdag 30 januari door leden van het Jongerenkoor, ’t Veerse Kapelleke en de C.O.R. huis aan huis verkocht.

Volle bak bij het tweede Blèrkonkoers
Een jaar later blijkt dat het door laten gaan van het Blèrkonkoers in 1981 een goede zet is geweest, want op vrijdag 12 november 1982 worden tijdens het tweede Blèrkonkoers in een bomvolle zaal “De Sportvriend” acht liedjes ten gehore gebracht. Tijdens de eerste pauze maakt de jury de beste vier liedjes bekend, die na de pauze nogmaals worden gezongen. Uiteindelijk wordt het 2e Blèrconcoers gewonnen door de “Bliëblazers” (schoolorkest mavo Bliënborch) met het liedje “Ge bekekt ut mar”.
Opvallend is dat de carnavalsverenigingen nog steeds plankenkoorts hebben en tijdens het tweede Blèrkonkoers als deelnemers ontbreken. Ze zijn echter wel als toeschouwers aanwezig en geïmponeerd door de entourage en het enthousiasme van de deelnemers.

 De definitieve doorbraak
Tijdens het derde Blèrconcoers in Partycentrum De Witte Leeuw op vrijdag 11 november 1983 behoren c.v. De Faant, c.v. De Leuthappers en c.v. De Reutefleutes tot de 12 deelnemers. Winnaar wordt dan Cor Vissers met “Een echte Faant houdt wat ie het”.

Met deze derde editie veroverde het Blèrconcoers definitief een niet meer weg te denken plek in het carnavalsprogramma van het Faantenlaand, zelfs het niet doorgaan in 1988 heeft daar niets aan kunnen veranderen.